Ervaringen rijangstcliŽnten

Heeft u reeds ervaring met DCTM dan kunt u deze delen met andere bezoekers van deze website.
Klik dan hier

Man, 68 jaar
Hallo Sjaak,
Het was er denk ik nog niet van gekomen:
Ik wil je heel hartelijk bedanken voor wat ik bij jou heb geleerd..!!!
Vooral het laten zien dat mijn kijken veel verbetering behoefde.
Afgelopen zaterdag heb ik gereden naar mijn kleinkind die jarig was,
Het viel me b.v. op dat op de Stichtse brug veel makkelijker was door rond te kijken.
Ook het toepassen van NLP had ik veel aan.
Het vermijden van het rijden is een patroon dat ik geleidelijk aan ga doorbreken.
Dus, mijn Grote dank Sjaak, het was een waar genoegen met jou en ik zal je overal aanbevelen.

Vrouw, 34 jaar
Beste Sjaak, er is zoveel in beweging gezet op meerdere vlakken. Vrijdagavond viel ineens veel op zijn plek. Bedankt dat je me wilde begeleiden bij het weer durven rijden!

Vrouw, 27 jaar
Gas, goed kijken, knippertje en invoegen. Ja, ja daar ga ik over de snelweg naar Utrecht. Een uur rijden. Nooit gedacht dat dat ooit zou gebeuren. Spannend blijft het wel, maar ik doe het en het gaat goed. Na vijf rijsessies weer zelfstandig de weg op, steeds een stukje verder en steeds een stukje moeilijker. Ik ben er nog niet helemaal, maar weet dat ik er ga komen.

Belangrijker dan dat alles is het volgende. Soms betrap ik mezelf op een glimlach als ik rij. Regelmatig lach ik als het regent en ik in de auto stap. Vaak ben ik trots op mezelf. Altijd ben ik blij als ik op de plaats van bestemming aan ben gekomen en weet dat ik er met het openbaar vervoer niet had kunnen komen of er 2 keer zolang over had gedaan. Tijdens de cursus flink met mezelf geconfronteerd, veel geleerd en de angst overwonnen. Sjaak bedankt voor alles!!!

Man, 43 jaar
Ik ben zojuist terug van een oefenritje snelweg en het ging supergoed. Ik heb pm. 130 km snelweg gereden en alleen de eerste vijf km op de snelweg was ik erg gespannen. Wel gelijk begonnen met tempowisselingen e.d. en al snel voelde ik me weer ontspannen. Op het laatst zelfs weer af en toe even plankgas en ook dat voelde goed. Dus op de terugweg naar huis de audio aan met m'n favoriete CD erin en ik genoot met volle teugen. Het ritje naar de Efteling volgende week maandag zie ik nu dan ook helemaal zitten. Ik ben heel blij dus dat wilde ik je even laten weten.
Groetjes en nogmaals bedankt voor al je inspanningen.

Vrouw, 34 jaar
Ik wilde je even laten weten dat ik het goed gaat met het rijden! Ik rijd nu alle weekenden als we de hort op gaan, vorige week op een neer naar Exlo (dat was best een eindje!), zondag weer naar Breda, Made op en neer, Rotterdam, Veenendaal. Het gaat lekker en ik vind het echt heel erg leuk.

M'n man leest de krant naast mij of doet een tukkie, de kinderen luisteren Kinderen voor Kinderen. Ik ben nog niet zo ver dat ik in mijn eentje naar het noorden wil rijden met de kinderen achterin, maar dat gaat wel komen. Het geeft me veel zelfvertrouwen dat m'n man naast me durft te gaan slapen en ik rijd dan ook echt best goed. Maar 1 keer op de 150 kilometer is er nog steeds een momentje dat ik opeens ga twijfelen, welke baan, zie ik het goed nu, ik rijd nu toch geen spook (terwijl ik echt wel weet dat ik geen spook rijd, is het toch fijn om het aan iemand te kunnen vragen)? En daarom is het nog goed dat hij naast me zit. Maar eigenlijk kan ik het al wel alleen. Maar.. ik haast me langzaam.

Dus lieve Sjaak. Dank dank voor je geweldige begeleiding. Ik had dit nooit verwacht, dat ik 's morgens wakker word en dan denk, ha lekker, vandaag autorijden!
Groet!

Man, 71 jaar
Tot voor 25 jaar reed ik "fluitend" naar Zuid-Europa en heb ik duizenden keren door de tunnels onder het IJ en het Noordzeekanaal gereden. Ik kon toen niet bevroeden dat ik met rijangst zou worden geconfronteerd. Omdat ik toch mij moest verplaatsen stapte ik wel in mijn auto en vermeed zoveel mogelijk de autosnelwegen, waardoor ik geen vrachtwagens hoefde in te halen en ging ik tunnels uit de weg door met de pont of over de brug te rijden. Dit betekende een gigantisch tijdverlies met omrijden. Daarom ging ik veel met de trein of de fiets.

Gelukkig kwam ik in contact met de DCTM, waar Sjaak de Coninck mij voor een intakegesprek uitnodigde. Na dit onderhoud stelde hij mij voor om een vijf wekelijkse sessie van drie uur te volgen. Dit heb ik gelukkig gedaan en daar heb ik absoluut geen spijt van gehad. Wat heb ik in die periode veel opgestoken. Sjaak heeft het vermogen om een goede sfeer te creŽren, waardoor de cursist zich snel op zijn gemak voelt. Sjaak doet veel aan de verkeersveiligheid, laat mij "de taal van de weg lezen" en is zeer scherp om situaties van tevoren in te schatten waardoor je de kans op een aanrijding kan verkleinen. Vooral het passeren van een kruispunt met voor ons groen licht, blijft hij er op hameren dat je vooral ook links en rechts moet kijken of er niet één of andere gek door rood rijdt. Dit sprak me zo enorm aan, dat ik nu ook consequent doe.

Bovendien heeft Sjaak veel geduld en legt heel duidelijk bepaalde situaties uit, vaak met voorbeelden, en luistert goed, waardoor er een goede wisselwerking met de cursist ontstaat . Dat komt prima van pas als we ook de snelweg opgaan en na een rustige opbouw leert hij mij zonder spanning vrachtwagens inhalen, in- en uitvoegen en een pechstop oefenen op een vluchtstrook. Maar het summum voor mij was toch, dat ik door alle tunnels onder het IJ in Amsterdam, zonder angst heb gereden.

De sessies zijn nu veertien dagen geleden afgelopen en ik merk nu al dat ik (bijna) ontspannen op de snelweg en door de tunnels rij. Maar ik ben er vast van overtuigd dat ook dat laatste stukje spanning zal wegvallen. Al zal ik niet meer "fluitend"naar Zuid-Europa rijden, ik prefereer het vliegtuig, maar ik ben dolblij dat ik met Sjaak deze sessies heb volbracht.

Ik wil hem daar ook hartelijk voor bedanken zal DCTM zeker in mijn kennissenkring aanbevelen.

Vrouw, 42 jaar
Sjaak, heel erg bedankt voor je hulp en fijne samenwerking. Het heeft me na het meemaken van mijn ongeluk enorm geholpen. Voor nu maar vast en zeker ook voor de toekomst! Ik wens je veel succes verder met je praktijk en dat je nog een hoop mensen op weg helpt.

Vrouw, 35 jaar
'Zal ik weer rijden? Vind je dat goed schat?' 'Natuurlijk lieverd!' zegt mijn partner met een lach op zijn gezicht en een lichte ondertoon in zijn stem, de toon van van: 'super dat ze weer zelf rijdt, maar nog even en ik word alleen nog maar gebracht door mijn vriendin die veel te netjes rijdt ;), en dat hadden we niet afgesproken Sjaak haha.' Ik graai de autosleutel uit zijn hand en stap met een trotse blik de auto in.

Het gaat een stuk beter met rijden, ik vind het weer leuk om te doen. De kriebels in mijn buik en de licht angstige gedachtes vooraf zijn er soms nog wel, maar ik ben er niet meer bang voor, ik ga er anders mee om en laat ze niet de overhand krijgen. Ik zet me er veel sneller overheen en doe een beroep op mijn zelfvertrouwen en houdt me bewust bezig met mijn ademhaling. Zo adem ik bij vertrek een paar keer goed in en uit, en herhaal ik deze oefening een paar keer onderweg.

Ik ben trots op mijn nieuwe kilometers die ik afleg en deel dit vooral met mijn familie en vrienden, net zolang totdat zij en vooral ikzelf niet beter weet en rijden weer een vanzelfsprekendheid is. Dit blijft mijn ambitie. Ik geloof zeker dat Sjaak hier verschil in heeft gemaakt. Hij heeft me een nieuwe start gegeven en nu moet ik zelf doorzetten. Gelukkig heb ik ook veel steun van mijn vriend!

Groeten en nogmaals bedankt,

Man, 52 jaar
Het is alweer een klein jaar geleden dat je me in vijf sessies de snelweg weer hebt opgeholpen. Ik wil je hierbij nogmaals bedanken voor je professionele hulp. Het heeft even geduurd voordat ik me helemaal senang voelde achter het stuur op de snelweg, maar ik denk dat ik dat punt nu wel bereikt hebt. De eerste maanden merkte ik niet veel progressie. Belangrijk was dat ik nauwelijks meer vluchtgedrag had. Dus ik bleef op de snelweg ondanks dat ik me niet echt lekker voelde. Maar gaandeweg ging het steeds beter en inmiddels rijd ik probleemloos door tunnels en passeer ik vrachtwagens zonder zweet in mijn handen. Sterker nog, ik vind rijden zelfs weer leuk. Sinds een paar maanden begeef ik me ook weer regelmatig op de derde baan en dat was mijn laatste overwinning.
Ik ben altijd bang om te optimistisch te zijn, maar ik vind het nu toch wel eens tijd worden om je nog eens extra te bedanken. Zonder jouw hulp was dit niet gelukt.

Vrouw, 47 jaar
Beste Sjaak,
Wat ben ik blij dat ik in september 2009 begonnen ben met de rijtraining bij jou!!! Wie had kunnen vermoeden dat we zo'n barre winter tegemoet gingen.... Vorige winter fietste ik elke ochtend en elke avond drie kwartier: eerst mijn dochter naar school brengen en dan door naar mijn werk - door het bos. 's Ochtends met bibberbenen en vanwege de gladheiden 's avonds idem wegens de route door het bos. Dat was pas gevaarlijk ! En nu: even ramen krabben - de moeite niet waard - verwarming aan, radio aan en met 20 minuten is dochterlief op school en ik op m'n werk. Zonder bibberbenen !

Sinds de rijlessen gestopt zijn, ben ik elke dag naar mijn werk gereden om kilometers te maken en zelfvertrouwen op te bouwen: binnenwegen door Zeist onderweg naar school, dan naar mijn werk een klein stukje snelweg naar Soesterberg om invoegen te oefenen en aan het eind van de dag via een 80 km weg terug naar huis. In het begin was dat best spannend en was ik blij als ik weer veilig thuis was.

Daarna heb ik m'n 'werkterrein' iets vergroot: met behulp van de TomTom dochter bij een vriendinnetje ophalen op onbekend adres in Soest en naar een vriendin in Hilversum. Weer een doel gehaald!

Tijdens de rijlessen vond ik het moeilijk om te geloven dat ik ooit alleen de snelweg op zou durven, maar begin februari heb ik m'n laatste doelen gehaald!! Zondag 1 februari in m'n eentje met de auto vanuit Zeist naar een vriendin in Delft en maandag 2 februari, in een sneeuwstorm en in een lange file wegens gladheid bij Utrecht, naar ons kantoor in Rijswijk (ZH).
Ergere weersomstandigheden waren er bijna niet voor te stellen. Een beetje spannend was het wel, maar met afstand houden, goed spiegelen (!) om onverwachte acties te voorkomen en rustig rijden is het prima gegaan.

Kortom ik ben een gelukkig mens! Nu merk ik pas hoe dat stomme autorijden me al die jaren heeft dwarsgezeten. Op een of andere manier heeft het feit dat ik niet durfde te rijden een grote - negatieve - invloed gehad op mijn zelfvertrouwen. Ik merk dat ik nu veel meer energie heb om dingen te ondernemen. Een belangrijke les: je kunt iets alleen maar leren door het te doen ..... Dus wie twijfelt over het volgen van een training bij Sjaak, DOEN !

Met vriendelijke groet van een gelukkige cursist,

Man, 44 jaar
Beste Sjaak,
Ik wil je nogmaals bedanken voor je hulp. Ik had bijna 18 jaar niet meer op de snelweg gereden, had begeleiding van anderen gehad en deed zelf pogingen die uiteindelijk toch weer vastliepen. Jij bent degene geweest die het voor elkaar heeft gekregen om me weer met ruim 120 km/u over de snelweg te laten rijden.

Je aanpak is zeer doordacht en erg goed opgebouwd en sommige momenten in je begeleiding waren erg bijzonder. Door alle oefeningen met de auto; de algemene rijvaardigheid, het kijken en verder alle tips&trucs om met de angst om te gaan, is het vertrouwen in het rijden weer teruggekomen. Wat mij persoonlijk veel geholpen heeft, waren de interventies met hypnotherapie. Ik had hier vooraf een heel ander beeld van. Je aanpak had gelukkig niets zweverigs o.i.d., maar de uitwerking was zeer verrassend en krachtig. Het doet echt iets met je gedachten en gevoel over dingen.

Het is af en toe nog moeilijk te geloven, dat zoiets als angst zomaar kan verdwijnen. Het klinkt raar, maar is het net of je iets mist, zo gewoon was het om angst te hebben. Naast het overwinnen van de rijangst werkt je aanpak ook door in mijn gewone leven op het gebied van ontspannenheid en zelfvertrouwen.

Het succes is nog maar pril en met de 1e pogingen merk ik wel dat er nog een weg te gaan is, maar je hebt me voldoende handvatten gegeven zelfstandig door te kunnen gaan en waar het ook eindigt; ik vond het in ieder geval een geweldige ervaring.

Vrouw, 57 jaar
Hallo Sjaak,
Het was in mei 2006, dus al weer ruim drie jaar geleden dat ik bij jou vijf sessies heb gevolgd. In het begin dacht ik veel aan je. Op de snelweg kon ik dan wel eens heel hard roepen: Sjakie! Je zou me dan hebben moeten zien, zo blij dat ik weer alleen op de snelweg kon rijden en me ook nog ontspannen voelde. In 2006 zijn we naar Oostenrijk geweest. Door het overlijden van mijn moeder moesten we terug en heb ik niet gereden maar ik rij weer volop. In het weekend van 11 april 2009 was voor mij het punt dat ik dacht: dit moet Sjaak weten. We misten een stop bij Parijs en ik heb dus dwars door Parijs gereden. Mijn man naast me en jij in mijn gedachten. Gewoon een keer diep geademd, oefeningen gedaan en het ging top. Ik rij nog steeds een keer in de week via de snelweg naar het werk - de overige dagen ga ik met het openbaar vervoer. De lange afstanden doen mijn man en ik nu weer steeds samen.

Het is nu augustus 2009 en het gaat nog steeds goed hoor. In de zomer naar Frankrijk geweest en natuurlijk gereden. Mocht jij het stukje van mij nog hebben dan mag je het gerust plaatsten. Doet me zo goed dat jij voor veel mensen zoveel betekent daar waar het gaat om het weer durven rijden. Nogmaals heel hartelijk bedank voor je geweldige aanpak.

Vrouw, 47 jaar
Als gevolg van een verkeersongeval - buiten mijn schuld - in december 2006 is rijangst ontstaan. Ik ben naar een psycholoog geweest en die heeft mij geholpen het gebeuren een plaats te geven. Echter mijn rijangst bleef bestaan. Ik ben met mijn klacht naar een antislipschool gegaan en die hebben mij doorverwezen naar Sjaak. Vanaf 1 augustus 2008 tot 2 september 2008 heb ik vijf sessies van elk drie uur traumabegeleiding gevolgd. De begeleiding heb ik als zeer positief ervaren. Immers er wordt niet alleen gewerkt aan de rijangst maar ook aan de onderliggende problematiek. Daarnaast is het heel verhelderend hoe sommige gedragingen insluipen in je rijden. Door weer zeer bewust bezig te zijn met alles wat met autorijden te maken heeft ben ik veel vrijer geworden in het verkeer. Ik merk nog wel af en toe angst maar die kan ik nu beter reguleren. Sjaak, ik doe de hypno-oefeningen nog regelmatig en niet alleen voor het autorijden. Heel veel groeten vanuit het verre Limburg.

Vrouw, 58 jaar
Ik wil je bedanken voor je betrokkenheid, geduld, én de spiegel die je me af en toe voorhield. En last but not least: je hebt me weer op (de snel)weg geholpen! Hopelijk kan ik het nu allemaal eigen maken en hoewel het niet zo is dat ik je nooit meer zou willen zien, hoop ik toch dat ik je voor het autorijden op de snelweg nooit meer nodig zal hebben! Sjaak, ik wens je veel geluk en succes met je gezin en verdere carriére. Tot ziens, het was ondanks alle paniek ook heel leuk om dit met jou te ondernemen. Hartelijke groet.

Vrouw, 39 jaar
Het is al weer 5 jaar geleden dat ik met angstzweet, knikkende knieŽn enz. bij je in de auto ben gestapt. Het gaat nog steeds goed, al vind ik ergens alleen naar toe rijden waar ik de weg helemaal niet ken nog steeds geen succes. Maar ondanks een blessure dit jaar waardoor ik 6 weken niet kon rijden en een aanrijding in de file (niet mijn schuld, ik werd van achteren aangereden) durfde ik gelukkig toch wel weer zelf te gaan rijden. Sjaak, ik vind nog steeds dat de sessies veel positiefs hebben toegevoegd aan mijn leven. Bedankt, het allerbeste toegewenst en misschien nog wel eens tot ziens.

Man, 38 jaar
Het is inmiddels een half jaar geleden dat we samen op weg waren en het gaat erg goed. Ik heb geen angst en ik durf de drukte op te zoeken (op zaterdagmiddag naar de Praxis). Ik ben tevreden over het autorijden. Ik ga inmiddels ook met de auto naar klanten toe. In het begin was het nog wel eens spannend en kwam ik met een rood hoofd uit de auto, maar er komt nu toch ook een zekere mate van ontspanning in het autorijden. Ik begin het gewoon leuk te vinden (wie had dat ooit nog eens gedacht). Een half jaar geleden werd ik bijna gek bij de gedachte dat ik een rondje door de wijk moest maken en nu rij ik glimlachend het hele land door. Het enige wat ik nog steeds niet prettig vind is het parkeren, ik blijf de rustige plekjes op het parkeerterrein zoeken. Ach ja... een mens moet blijven leren.
Even een kort maar krachtig mailtje, ik meld me zeker nog wel eens.

Vrouw, 46 jaar
Nu eindelijk na bijna drie jaar kom ik mijn belofte na om nog eens iets van me te laten horen. Het gaat met het autorijden erg goed. Ik rijd overal en nergens en ook het donker schuw ik niet. (soms vind ik het best spannend, maar kan daar mee leven)
Wat ik je eigenlijk wil vertellen dat ik onlangs mijn motorrijbewijs heb gehaald en dat ik deze vorm van rijden in het verkeer erg leuk vind. Ik heb hier echt de grens mee verlegd en heb duizend angsten uitgestaan in mijn lesperiode (in het begin)maar nu kan ik der eindelijk van gaan genieten. De bewuste weg waar ik het ongeluk heb gehad ben ik binnen de motorlessen (nov. 2007)overheen gereden en ben met 70 km per uur de bocht ingegaan en kwam er met 100 km per uur uit. De tranen liepen me over de wangen en ik was vreselijk boos. Dit was denk ik het definitieve laatste stukje overwinning. Vandaar dat ik je nu pas de beloofde mail stuur. In de auto denk ik nog vaak aan de kreten die specifiek bij jou horen zoals BRAVO, 4 x links, 2 x rechts(richting)ja ja ik tel nog steeds. Ga maar meer naar de middenstreep, laat zien dat je der aan komt, dan gaan ze wel aan de kant, tenzij ze les van mij hebben gehad. Volg met je ogen de lijn van de bomen. Al dit soort kreten schieten me nog regelmatig door het hoofd. Jou manier van iemand terug laten in het verkeer is bijzonder. Nogmaals bedankt. Groet,

Vrouw, 47 jaar
Hier dan eindelijk de beloofde mail. Het gaat steeds beter met autorijden. Ik heb al aardig wat kilometers gemaakt. Ook op de Franse autobaan heb ik veel kilometers gereden. Ik heb nog wel graag iemand naast mij zitten in de auto. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik binnenkort ook alleen durf te rijden. Mijn man vindt dat ik steeds soepeler ga rijden.

Man, 51 jaar
We hebben nu al zoīn 1.500 mijls afgelegd zonder problemen. Het verkeer is rustig en relaxed dus het gaat allemaal wel lukken. De reis is schitterend, mooi weer. We genieten ervan.
Alsnog bedankt voor de hulp Marcel! Groetjes.

Vrouw, 39 jaar
Al is het inmiddels al weer 4 jaar geleden dat ik de cursus heb gevolgd, toch wil je nog graag laten weten dat ik nog steeds durf te rijden. Wie had dat ooit kunnen denken dat ik nog eens over de Franse tolwegen zou rijden? Als ik zo af en toe mijn 'ervaringen' van de cursus nog eens doorlees realiseer ik me terdege dat je wel erg veel geduld hebt gehad.
Sjaak, nogmaals bedankt voor het vertrouwen dat je me hebt gegeven. Ik hoop dat het goed met je gaat en natuurlijk ook met het bedrijf.

Vrouw, 45 jaar
Vandaag - 7 december 2006 - in weer en wind (en het waaide echt hard) van Heerenveen naar Almere gereden. Ik bedacht me onderweg dat ik dit een half jaar geleden nog niet voor mogelijk had gehouden en dat het autorijden nu echt probleemloos gaat. Het is zelfs zo dat ik in januari een lease-auto krijg, wat betekent dat ik veel onderweg ben. Na jouw begeleiding was het in het begin toch nog wel spannend, zeker als het erg druk op de weg was. Maar op vakantie naar ItaliŽ toch achter het stuur gekropen en het ging boven verwachting. Zelfs de Gotthard tunnel gereden.Sindsdien is het eigenlijk alleen maar beter gegaan. Daarom bij deze nogmaals zeer bedankt voor jouw training, het resultaat is top! Hartelijke groet.

Vrouw, 44 jaar
Ik heb ruim 25 jaar mijn rijbewijs maar als ik over de dijk Lelystad - Enkhuizen moet, krijg ik het spaans benauwd en lijkt het of ik mijn rijbewijs nog maar net heb gehaald. Na een aantal traumatische ervaringen op de dijk heb ik de lol in het autorijden verloren en in het bijzonder op autosnelwegen.
Het is alweer ruim een halfjaar geleden bedacht ik toen ik de verkeersbegeleiding heb gevolgd. Het autorijden het gaat heel goed, veel geoefend en veel gereden op snelwegen. Ik ben nog zeer trots op mijzelf. De dijk vind ik nog steeds een rot weg, maar ik erger me meer aan de automobilisten die ook nodig lessen moeten nemen. Maar ik kan het aan en de onzekerheid is zo goed als weg. Dus bij deze; autorijden gaat hartstikke goed.
Hartelijke groeten van een gelukkige autorijdster.

Vrouw, 35 jaar
Ik ben sinds 1989 in het bezit van mijn rijbewijs en durfde sinds ongeveer 1Ĺ jaar niet meer op de autosnelweg te rijden. Verder had ik angst voor tunnels en om langs water te rijden. Ik vond de sessies (vijf)leuk en leerzaam. Ik heb veel meer geleerd dan tijdens mijn rijlessen. Inmiddels rijd ik weer op snelwegen, door tunnels en langs water zonder problemen. Twee weken geleden heb ik zelfs een lange rit gemaakt van 2 uur, waarin ik Nederland in de breedte ben overgestoken. Ik zie er zelfs niet meer tegenop om tijdens onze vakantie in het buitenland op de snelweg te rijden.
Daarvoor ben ik jullie zeer dankbaar.

Man, 51 jaar
Ik heb 23 jaar lang geworsteld met angsten op de snelweg, in het bijzonder bij bruggen, viaducten en tunnels, maar ook gewoon zomaar op weg. Dan ging het weer een tijdje goed en dan ineens was het weer mis.

Duizelig - de angst van de weg af te rijden, ik wil steeds naar rechts sturen, Spaans benauwd -allemaal verschijnselen die mij uiteindelijk deden besluiten niet meer op de snelwegen te rijden en binnendoor te gaan of met de trein.

Uiteindelijk werkte binnendoor ook niet meer. Iemand wees mij op een krantenartikel over Sjaak en na lang aarzelen nam ik contact op en boekte een aantal sessies.

Ik heb dit ervaren als zeer verfrissend, een nieuwe kijk op autorijden, met honderden tips om veilig en toch ontspannen te rijden.De extra kennis die je opdoet en de praktische tips en oefeningen die je doet zijn een openbaring. Het heeft mij heel erg geholpen. Op de goede weg!

Met een geheel nieuwe kijk op weg!

A.S te E.

Vrouw, 54 jaar
Mijn ervaring met het bedrijf van Sjaak de Coninck wil ik graag doorgeven. Door omstandigheden had ik vijf jaar niet meer auto gereden en wilde het toch graag weer gaan doen. Dus heb ik vorig jaar een autorijschool gebeld om weer een paar rijlessen te nemen, omdat ik niet zomaar de weg wilde opgaan. Na zes lessen te hebben gehad, moest ik het zelf weer gaan doen want het ging prima. Toen kwam ik er achter dat ik niet alleen durfde te rijden, wat ik dus achteraf altijd al heb gehad. Ik heb achteraf dus niets aan de lessen gehad, want ik zat nog steeds met hetzelfde probleem. Ik vind nu dat een autorijschool die niet gespecialiseerd is mensen met angsten je niet kunnen helpen. Daarvoor moet je toch naar iemand die daar voor opgeleid is en er in gespecialiseerd is.

Naar aanleiding van een stukje in de plaatselijke krant over Sjaak de Coninck Traffic Management heb ik mij er toe gezet om maar eens een email te sturen en uitgelegd wat mijn probleem was. Wat ik erg goed vond dat er de zelfde dag al gebeld werd en er gelijk een afspraak is gemaakt voor een gesprek. In het gesprek komt er van alles bij je naar boven waar je zelf in eerste instantie niet aan denkt.

Na het gesprek hoef je gelijk niet te beslissen wat je gaat doen, want er wordt niets overhaast gedaan. Je moet alles goed op je in laten werken voor je een beslissing neemt. Daarna heb ik de afspraak gemaakt dat ik van mijn probleem afwilde en er voor ging. Sjaak is gespecialiseerd en iemand die je veel vertrouwen geeft, heel anders dan bij een gewone autorijschool. Ik heb vijf sessies gehad van elk twee en een half uur, je doet dingen waar je bij een gewone rijschool niet eens bij stilstaat. Maar wat je wel je zelfvertrouwen stukje bij beetje teruggeeft. Eerst denk je moet ik dat doen? Zoals zo nu en dan even in je eigen auto gaan zitten en onder de motorkap kijken waar alles zit, maar dat hoort bij de sessies.

Na de eerste sessie krijg je opdrachten die je dan alleen moet uitvoeren, maar je doet het en zo overwin je telkens een stukje van jezelf. Eerst kleine stukjes gaan rijden, dan alleen de snelweg op, ik heb het met zweet op mijn rug gedaan maar het is mij wel gelukt. De opdrachten doe je steeds voor de volgende sessie, want dat is je huiswerk. Zoiets doe je niet bij een rijschool want die zijn niet gespecialiseerd in mensen met rijangst en trauma`s.

Bij Sjaak heb ik steeds een goed gevoel gehad; alles wordt op een rustige manier uitgelegd, waar hij weer alle tijd voor neemt. Sjaak heeft mij weer veel van mijn zelfvertrouwen teruggegeven wat ik kwijt was en waar ik erg dankbaar voor ben. Ik rij weer alleen wat erg prettig is, ga in de auto boodschappen doen waar ik voorheen niet eens aan durfde te denken. Het gaat stukje bij beetje steeds beter, maar je moet blijven rijden en er steeds aan blijven werken. Met alle dank aan Sjaak.

Bedankkaartje

Vrouw, 60 jaar
Ik wil je bedanken voor je betrokkenheid, geduld en de spiegel die je me af en toe voorhield. En last but not least: je hebt me weer op (de snel)weg geholpen! Hopelijk kan ik het nu allemaal eigen maken en hoewel het niet zo is dat ik je nooit meer zou willen zien, hoop ik dat ik je voor het autorijden op de snelweg nooit meer nodig zal hebben! Het was ondanks alle paniek ook heel leuk om dit met jou te ondernemen.

Vrouw, 46 jaar
Met dit kaartje wil ik je bedanken voor jouw hulp aan mij en mijn man in deze voor ons moeilijke tijd. Je bent heel betrokken, integer en correct, en wij waarderen dat zeer. Heel erg bedankt voor je aanwezigheid en opvang.

Vrouw, 43 jaar
Ik wilde je even laten weten dat het na de verkeersbegeleiding goed gaat met autorijden. In de buurt rijd ik al overal naar toe en begin het steeds leuker te vinden, eigenlijk ongelooflijk na 20 jaar. Binnenkort gaan we naar Limburg en het is de bedoeling dat ik dan rij. Nog mijn dank voor de goede begeleiding en veel succes met verdere begeleidingen.

Traumabegeleiding na een verkeersongeval

Man, 54 jaar
Na een verkeersongeval was ik angstig als ik werd ingehaald door personenauto`s en vrachtauto`s. Ik week dan overdreven uit omdat ik bang was dat ik door deze geraakt werd en zelf verkeerd terecht kwam en wat er allemaal had kunnen gebeuren.

In 2001 werd ik als vrachtautochauffeur ingehaald door een personenauto waarvan de bestuurder de macht over het stuur verloor. Hij reed tegen mijn vrachtauto aan, sloeg over de kop en belande over de vangrail op de rijbaan voor het tegemoet komend verkeer. Twee jongens werden uit de auto geslingerd een derde persoon zat nog in de veiligheidsgordel achterin. Het ongeluk gebeurde om half drie in de ochtend. Op het bedrijf is gelijk contact gezocht voor traumabegeleiding.

Binnen 1 tot 2 dagen werd met mij contact opgenomen en ik had ook gelijk mijn eerste sessie te pakken, waar ik heel blij mee was. Ik heb in totaal zeven sessies traumabegeleiding gehad. Het moeilijkste was ook terug te keren naar de plek waar het allemaal gebeurd was, want dan komen al die beelden van die bewuste nacht weer naar boven - de auto en de jongens die gewond waren -maar je kan het dan wel afsluiten. Ik ben blij dat Sjaak mij hier door heen heeft getrokken en dat ik na 7 jaar nog steeds met een goed gevoel en alerter onderweg ben. Als ik nu langs die plek rij denk ik nog steeds aan die tijd van het ongeval, maar ook aan de tijd die ik met Sjaak heb door gebracht en veel geleerd heb.
Sjaak nog steeds heel veel dank van mij en mijn vrouw.

Man, 20 jaar
Als vrachtautochauffeur heb ik een trauma opgelopen na een ernstig ongeluk waarbij een dodelijk slachtoffer is gevallen en een slachtoffer zwaar gewond raakte. Via een docent van de school waar ik in opleiding was ben ik in contact gekomen met het bedrijf van Sjaak. Ik heb zeven sessies van elk drie uur traumabegeleiding gevolgd en die heb ik goed ervaren. Ik kan nu weer zeker over de wegen rijden met een vrachtwagen.

Man, 48 jaar
Sjaak bedankt nog voor de afspraak met George (optometrist) en je moet de groeten terug hebben. Hij heeft mij de volle behandeling gegeven denk ik, want het heeft een uur geduurd. Maar jouw constatering met testen was helemaal correct (prisma probleempje) daarvoor maakt George een bril omdat te corrigeren. George gaf aan dat het iets was vanaf de geboorte en dat ik altijd hard heb moeten werken om de dingen zo goed mogelijk te kunnen waarnemen.
Je had gelijk, het is een vakidioot, maar een heel sympathiek iemand die goed weet wat hij doet.